Tien jaar Oudorpertijden: maak kennis met de makers: Catharina Mandjes

Tekst: Marcel van Deursen Fotografie: Catharina Mandjes

Oudorpertijden bestaat tien jaar. Het komende jaar willen we u daarom kennis laten maken met de redactie; de mensen achter het magazine. Om u te laten zien wie wat doet en met hoeveel inspiratie en plezier het magazine tot stand komt.

Dit keer: Catharina Mandjes

Catharina Mandjes

Catharina zet zich al vier jaar actief in als schrijver bij Oudorpertijden. Zij vult edities met interviews, artikelen en kinderverhalen. We spreken elkaar in wijkcentrum De Oever waar wij een plekje zoeken in de ontmoetingsruimte.

Jeugd

Catharina vertelt dat zij op 20 juli 1967 is geboren in Amsterdam. ‘Drie hoog achter vlak bij het Olympisch stadion maar daar heb ik geen herinnering aan.’ Het gezin verhuisde naar Wieringerwaard toen Catharina vier jaar oud was.

Vader werkte aan huis waar hij een eigen bedrijf in de leerbewerking had. Catharina was een nakomertje in een christelijk gezin dat vijf kinderen telde. ‘Mijn ouders waren al vrij oud en ik ben nogal beschermd opgevoed,’ stelt zij. Op haar vijfde was zij al tante. Misschien verklaarde dat de regelmatige logeerpartijen bij haar zussen en het feit dat zij is opgegroeid tussen neven en nichten. ‘Er was meer leven in hun gezinnen dan thuis,’ vertelt Catharina. ‘Aan de andere kant,’ vervolgt zij, ‘was het ook verwarrend omdat de een nogal ruimdenkend was en de ander behoudend.’

Studie

Toen zij achttien jaar oud was verliet Catharina het ouderlijk huis. Zij begon aan een HBO-studie creatieve therapie in Amersfoort. Gezien de afstand ging zij op kamers met als prettige bijkomstigheid dat zij ontsnapte aan de beklemmende sfeer thuis. ‘In een paar maanden tijd heb ik flink van de vrijheid geproefd,’ stelt zij. Toen zij tijdens een bezoek aan de kroeg Ron ontmoette was haar al snel duidelijk dat hij een veilige haven voor haar was; zij stopte met haar studie en trouwde toen zij twintig was.

Wonen

Haar schoonouders hadden een kruidenierszaak en postagentschap in Hooglanderveen. Zij trokken bij hen in met het plan de zaak over te nemen. Catharina heeft zelfs een training postagentschap gevolgd. Het plan strandde echter omdat het niet boterde met haar schoonfamilie.

Er werd een woning gezocht en gevonden in Castricum. Dit was ook nodig want Catharina was inmiddels zwanger. Op haar tweeëntwintigste werd hun dochter geboren en twee jaar later volgde een tweede meisje. ‘Ik richtte mij op de zorg voor de kinderen, had allerlei bijbaantjes en Ron zorgde voor het inkomen. Niet dat ik verder geen activiteiten had; van jongs af aan was ik creatief en dat uitte zich in het organiseren van activiteiten als glasgraveren en het geven van creatieve lessen met fimoklei op het Bonhoeffer college.’

Ziekte

In 2003 werd het jonge gezin getroffen door een wreed lot; bij Ron werd een hersentumor geconstateerd. Na twee jaar overleed hij en Catharina bleef achter met de kinderen. Na twee intensieve jaren gevuld met mantelzorg, stond zij er plots alleen voor. Zij was haar werk als oproepkracht in de gehandicaptenzorg kwijtgeraakt. Na een opleiding tot doktersassistente vond zij werk in het Kennemer Gasthuis Haarlem Zuid.

Nieuwe liefde

Intussen leerde Catharina Mardi kennen en korte tijd later zijn zij getrouwd. ‘Achteraf denk ik dat ik behoefte had aan een schouder om tegenaan te leunen,’ zegt Catharina. Mardi nam vier kinderen mee en het grote gezin verhuisde naar Ermelo waar Mardi werkte als docent op een middelbare school. Al gauw voelde Catharina een gemis in de relatie. ‘Ik had behoefte aan initiatief en betrokkenheid maar Mardi kon daar niet aan voldoen.’

Via Castricum naar Oudorp

De kinderen waren inmiddels de deur uit en het stel zocht naar nieuw perspectief. Zij keerden terug naar Castricum waar zij zes jaar hebben gewoond.

Catharina werkte inmiddels bij Starlet; zij prikte bloed wat goed paste omdat de zoektocht naar een ader in haar beleving een appėl deed op haar creativiteit.

De relatie met Mardi doofde uit en zij besloten uit elkaar te gaan. Catharina stopte met haar werk, landde in Overdie en via een woningruil in Oudorp.

Oudorpertijden

Een van Catharina’s hobby’s is schrijven omdat het past bij haar creatieve geest. Eerder had zij al een kinderverhaal geschreven en geïllustreerd. ‘Dankzij opstellen op school en artikelen in de schoolkrant ontlook de liefhebberij en ik bracht het zelfs tot schrijver bij Kind op Zondag (een protestants tijdschrift over werken met kinderen) waar ik bijbelse verhalen herschreef voor kinderen.’

Om te aarden in haar nieuwe buurt leek schrijven voor Oudorpertijen behulpzaam. Tot haar verbazing werd zij direct aan het werk gezet.

Geloof

Catharina is altijd een actief lid van kerkgemeenschappen geweest. Op dit moment is zij aangesloten bij de Nederlands Gereformeerde kerk in Hoefplan; een geloofsgemeenschap die voorheen gevestigd was in de Terp in Oudorp.

Ondanks meerdere tegenslagen in haar leven is Catharina overeind gebleven. ‘Het geloof is mijn reddingsboei en geeft mij de kracht om vol te houden. De goddelijke voorzienigheid heeft mij herkenbaar gesteund, wat voor mij gelijk staat aan het bestaan van wonderen.’

Een mooi slot na een intensief en af en toe emotievol gesprek. Bij Oudorpertijden kunnen we alleen maar blij zijn met de tomeloze inzet van Catharina.