‘Negenenveertig jaar geleden ben ik geboren in IJmuiden,’ vertelt Evelien. ‘Mijn ouders gingen scheiden toen ik drie was en op mijn veertiende ben ik bij mijn moeder in Warder gaan wonen. Vervolgens ben ik via Hoorn en Oudkarspel in Alkmaar terecht gekomen. Daar is mijn zoon Dynand geboren, hij is nu twintig en woont bij zijn vader. Ik heb drie broers en de laatste tijd is het contact met hen intensiever geworden.’

‘In 2021 kreeg ik borst- en schildklierkanker. Zestien chemobehandelingen kreeg ik, daarna werd mijn halve schildklier verwijderd en heb ik een borstbesparende operatie gehad. Na de operatie heb ik ook nog twintig bestralingen gehad in Delft omdat ze daar gespecialiseerder zijn. Daar ging ik met de taxi heen. De behandeling sloeg aan! In oktober 2022 hoorde ik dat ik schoon was. Hans was in 2015 al in mijn leven gekomen en in oktober 2024 zijn we gaan samenwonen.’

Maar Evelien geeft het nog niet op! Het einde van haar leven hangt als een zwaard van Damocles boven haar hoofd maar ze wil de komende tijd nog volop genieten. ‘Eigenlijk voel ik me heel erg goed afgewisseld met zwakke momenten. Ik weet dat ik uiteindelijk alleen maar zieker ga worden dus wil ik nu genieten, want ik heb waarschijnlijk nog een paar jaar. Ik ben veel gezonder gaan leven en het contact met mijn familie en vrienden is intenser geworden. In september dit jaar gaan Hans en ik een geregistreerd partnerschap aan. Als ik er niet meer ben gaat Hans terug naar Brabant, waar hij vandaan komt en het huis laat ik na aan mijn zoon.

We gaan samen veel op vakantie, Griekenland is ons favoriete vakantieland geworden. Voor zijn verjaardag en die van mijn zoon gaan we naar de Efteling en ik ga ook nog op cruise met mijn familie naar de Noorse fjorden. Dit jaar word ik vijftig, dan wil ik een zaaltje afhuren om met de hele familie mijn verjaardag te vieren.

‘Wat ik een ieder mee wil geven: geniet van het leven! Doe leuke dingen en wees blij met wat je hebt. Het is misschien een cliché maar zo is het écht!’