Interview: Chris de Deugd | Tekst: Marcel van Deursen | Foto’s: Marjolein Doesburg-Smits
Trijn!
Een sprookje gebaseerd op een waargebeurd verhaal
Als je goed kijkt zijn er overal aankondigingen te vinden voor Trijn, de nieuwe productie van het Vrij Zijn Theater op het industrieterrein in Oudorp. Daar willen wij van Oudorpertijden meer van weten. We hebben dan ook een afspraak gemaakt met creatief brein en artistiek leider van het theater, Anderson Farah.
Het theater
Terwijl kinderen in hun enthousiasme het gesprek dreigen te overstemmen, vertelt Anderson vol enthousiasme over het Vrij Zijn Theater. Tijdens zijn verhaal vergeet hij niet te genieten van het plezier van de blije kinderen op de achtergrond. Hij vertelt dat het hierom gaat; de vrijheid van kinderen om zichzelf te zijn, zich te uiten en hun fantasiewereld te verkennen. Dit kan naar zijn inzicht niet onderschat worden; het helpt hen zichzelf te vinden en hun talent een kans te geven. Anderson ziet zijn theater als een trampoline voor verdere ontwikkeling binnen of buiten de showbizz. Hij beschouwt het als een eer dat hij hieraan kan bijdragen.
Overigens verbinden niet alleen kinderen maar mensen van alle leeftijden zich met het theater. Mensen van zeven tot zeventig bevolken het podium. Niet alleen door een rol in een van de producties maar ook als vrijwilliger in een van de ondersteunende functies zoals het naaiatelier, de decorbouw en de muzikale begeleiding. Anderson noemt het theater vol trots een vrijwilligersfabriek waarbij op dit moment honderdtwintig mensen betrokken zijn.
Anderson Farah
Op de website van Vrij Zijn Theater springt een tekst eruit die Anderson feilloos typeert:
Zijn droom is gebaseerd op zes zuilen: liefde voor de magie van het theater met mensen delen, mensen van alle leeftijden met elkaar verbinden, zijn liefde voor Alkmaar en haar geschiedenis delen, een platform zijn voor allerlei soorten kunst, mensen opleiden en mensen verleiden om hun zorgen voor een paar uur achter zich te laten.
Het is inmiddels realiteit en geen droom meer. Zijn toegankelijke persoonlijkheid en overduidelijke talent om met anderen te werken, heeft zijn vruchten inmiddels afgeworpen. De producties worden goed bezocht en er is voldoende interesse om rollen dubbel te bezetten. ‘Helaas zijn er (te) weinig financiële middelen om de promotie afdoende vorm te geven,’ stelt Anderson. Hij doelt hiermee met name op verbreding via scholen; door het onderwijs te betrekken hoopt hij kinderen te raken en inspireren. Er worden quizzen georganiseerd en kleurplaten verspreid maar de respons is beperkt. ‘Hier valt nog veel te doen,’ weet Anderson.
Trijn
In de komende productie staat de historische figuur Trijn Rembrands centraal; een zestienjarig meisje dat de verpersoonlijking werd van de strijd tegen de Spanjaarden in het jaar 1573. Anderson is door haar geraakt omdat in die tijd vrouwen werden geacht zich te manifesteren in de keuken en mannen de helden waren. In dit geval is de waarheid dat vrouwen voorgingen in de strijd wat verbeeld werd -en nog steeds wordt- door Trijn. Niet enkel de mannen maar ook zij vochten voor hun eer, voor hun stad en voor hun rechten.
Trijn Rembrands heeft echt bestaan. Haar werkelijke naam is Trijntje Remmen. Zij leefde van 1557 tot 1638 en is eenentachtig jaar oud geworden. Wie dat wil kan haar graf vinden onder de preekstoel in de Grote Kerk van Alkmaar. Hoogstwaarschijnlijk heeft zij op de stadsmuren meegevochten. De vrouwen voerden kalk, pekhoepels en kokend water aan. Het verhaal van een Spaanse vaandeldrager spreekt boekdelen; hij zag mannen die als leeuwen vochten en moedige vrouwen die niet alleen de mannen aanmoedigden maar ook werkelijk voorgingen in de strijd.
Premiere en uitvoeringen
De voorstelling Trijn wordt opgevoerd van vijf tot en met eenentwintig juni. Kaarten kunnen nu al worden besteld op de website (www.vrijzijntheater.nl/agenda) en dat is aan te raden want voorgaande producties waren stijf uitverkocht.
Het belooft weer een waar spektakel te worden want Anderson gaat uitdagingen niet uit de weg. Dit keer worden er enkele scenes buiten gespeeld, in de tuin van het theater. Hier hebben publiek en spelers zicht op Oudorp, een strategisch punt en de plek waar de Spanjaarden waren gelegerd en de werkelijke gebeurtenissen plaatsvonden. Het is bovendien te verwachten dat Anderson, als in eerdere producties, plaats inruimt voor levende dieren en de begeleidende muziek door de eigen componiste, Emma mcPartland, geschreven en uitgevoerd wordt.
Niet de feiten maar emoties staan centraal voor Anderson. Dit keer gaat het vooral over wat de motivatie is van een jonge vrouw om in verzet te komen. De teksten zijn ontleent aan échte gesprekken met kinderen over hoop en angst wat bijdraagt aan hun communicatieve vaardigheden.
Volgens Anderson levert de sprookjesachtige voorstelling het fundament op voor een levendige en vooral vrolijke voorstelling waarbij de focus is gericht op hoop. Hij verwacht dat de voorstelling nieuwsgierigheid opwekt waardoor de mensen zelf op zoek kunnen gaan naar de werkelijke gebeurtenissen.
