Narrenrijk

Op het moment van schrijven van deze column naderen we de Veertigdagentijd voorafgegaan door carnaval. Het feest wordt vooral gevierd in katholieke streken. Vermommingen, optochten, uitbundige eetfestijnen en drinkgelagen vullen de dagen voor Vastenavond.

Boven de grote rivieren heeft het feest geen vaste grond onder de voeten vanwege overheersend protestantisme. In de provincies Limburg en Noord-Brabant is het katholieke geloof echter overheersend. Daarom zijn de echte carnavalsvierders aangewezen op een reis naar het zuiden om ons onder te dompelen in een bad van drank en balorigheid. Anderen kunnen er de lol niet van inzien en blijven lekker thuis.

Tijdens mijn jonge jaren heb ik als lid van de befaamde boerenkapel ‘De Dorsvlegels’ menig carnavalsfeest opgeluisterd. Zowel boven als onder de grote rivieren waren wij present en gevierd. Niet dat ik gecharmeerd was van de muziek die wij ten gehore brachten, maar de balorige sfeer en het drankgebruik oefende een enorme aantrekkingskracht op mij uit. Mijn vader speelde ook een deuntje mee maar dankzij de aard van de festiviteiten kon hij geen gezag over mij uitoefenen. Vrijheid blijheid dus en daar gaf ik mij overtuigd aan over. De opname in het rijk der narren had een vormend effect; ik maakte kennis met zaken waar ik achteraf afstand van heb genomen.

Waar mijn jeugdige kennis en begrip van carnaval destijds niet verder reikte dan de laveloze uitbundigheid drong later het besef door van de ware betekenis; maskerades, nodig voor het tijdelijk opheffen van sociale ongelijkheid tijdens een korte periode van chaos met uit het volk aangestelde schertskoningen.

Een andere verklaring is dat het een heidens vruchtbaarheidsfeest betreft om de winter te verdrijven. Diegenen die hun verstand niet wilden kwijtraken werden gezien als onverstandig. Tijdens de middeleeuwen, zou de Kerk de vruchtbaarheidsfeesten hebben gekerstend en als 'carnaval' hebben opgenomen in de liturgische kalender.

Oudorp kent bij mijn weten geen carnavalshistorie. Enkel de kinderdisco in buurthuis ‘De Wachter’ staat in het teken van de jaarlijkse maskerade. Wij moeten het doen met festiviteiten georganiseerd door verenigingen als ‘De Stompestampers’ in Stompetoren en ‘De Batavieren’ in Zuidschermer.

Voortschrijdend inzicht brengt mij tot de gedachte dat uitgerekend carnaval kortstondig verlost van naargeestigheid; een korte periode waarin wij de huidige sfeer van polarisatie en ongelijkheid achter ons kunnen laten. Ongeacht afkomst of positie, dagenlang feestend de straat op om ons te bevrijden van de winter.

Binnenkort dan toch weer eens de trein pakken naar het zuiden?