‘Zomaar een Oudorper’
Yasir en Nargis
Tekst: Catharina Mandjes
Yasir en Nargis
In deze rubriek komen Oudorpers aan het woord die nou juist níet bekend zijn maar het toch leuk vinden zichzelf eens voor te stellen. Vindt u of jij het ook leuk om eens in deze rubriek te staan? Stuur dan een mail naar info@oudorpertijden.nl
Zoals beloofd in het vorige artikel ‘zomaar een Oudorper’, nu een gesprek met Yasir en Nargis; zij werden geholpen door Peter Gerber onze vorige gast. Het stel ontvangt mij hartelijk. De laarsjes gaan uit en de warme sloffen aan. Op tafel staan nootjes, chips en andere lekkere dingetjes klaar. Ik voel me erg welkom. Er wordt thee gemaakt en sap ingeschonken, daarna kunnen we praten.
Yasir
‘Nargis en ik komen uit Pakistan,’ vertelt Yasir. ‘Ahmadiyya, ons geloof, is een stroming binnen de islam die in Pakistan wordt vervolgd. Het was dus gevaarlijk om te blijven. Ik heb zeven zussen maar er was geen toekomst voor mij in Pakistan dus ben ik via Dubai naar Duitsland gegaan. Vanuit het asielzoekerscentrum daar heb ik alles geprobeerd om Nargis naar Duitsland te laten overkomen maar dat lukte niet.
Nargis
‘Ik heb twee broers en een zus,’ vertelt Nargis. ‘Maar voor mij gold hetzelfde; ook ik vreesde voor mijn leven. Ik trouwde met Yasir maar het lukte niet om naar Duitsland te komen. Na twee mislukte pogingen om rechtstreeks naar Nederland te gaan hebben we besloten om bij de derde poging heel veel geld te betalen zodat het wel zou lukken. Yasir heeft daar in Duitsland heel hard voor gewerkt.
Eenmaal in Nederland kwam ik via Schiphol in Dronten terecht. Ik ben heel goed geholpen door het COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers), door VWN (Vluchtelingen Werk Nederland) en de gemeente. Na acht maanden kreeg ik dit huisje waardoor we konden regelen dat Yasir bij mij kwam wonen!
Samen
‘Ja,’ beaamd Yasir. ‘Zeven lange jaren heb ik hard gewerkt en geprobeerd Nargis hierheen te krijgen. Nu wonen we hier en zijn heel gelukkig samen én in Nederland. Het gemis van familie is er wel. Ik ben ZZP’er (Zelfstandige Zonder Personeel) en rijd voor Uber op een taxi in Amsterdam. Nargis is apotheker maar wil graag haar medische kennis inzetten als schoonheidsspecialiste dus speciaal voor mensen met huidproblemen.’
‘En ik doe de administratie voor Yasir,’ vult Nargis aan.
Leven in Nederland
Trots laten ze al hun in Nederland behaalde diploma’s zien. Van inburgeringscursussen tot ondernemerschap. ‘We hebben veel hulp gehad van Peter Gerber en van zijn buurvrouw die mijn taalmaatje was,’ vertelt Nargis. ‘Dat we de Nederlandse taal spreken is erg belangrijk voor ons. Communicatie is toch de manier om verbinding te maken. In de buurt voelen we ons ook echt thuis.
Hier in Nederland zijn wij vrij om ons eigen geloof te beleiden en uit te dragen. Wij behoren tot de Ahmadiyya Moslim Gemeenschap en mogen onze diensten houden in het gebouw van de Apostolische geloofsgemeenschap; daar zijn we erg dankbaar voor.’
Boodschap
‘Wat wij willen benadrukken is dat de islam een naam voor dus een geloof van vrede is. Wij keren ons echt af van jihad, in het teken waarvan moslims geweld plegen. De islam staat voor vrede, communicatie, liefde voor iedereen en de band die je hebt met God.’
In deze roerige tijden van oorlog en vooral nu de kersttijd is aangebroken lijkt me dit een mooie boodschap om mee af te sluiten. Dat we mogen omzien naar elkaar! Nargis en Yasir het ga jullie goed!