Het Van Groenpad en meer!
Tekst en foto’s: Catharina Mandjes
Foto boven: Diana die met haar broer het bord maakt
Het bord in de polder
Het Van Groenpad en meer!
Donderdag 27 november bel ik aan bij Diana van den Heerik. Met Diana ga ik praten over haar overleden partner Bart van Groen en de zaken waar hij zich hard voor maakte.
Met een kop thee nemen we plaats aan de keukentafel. ‘Tsja…wat zal ik eens vragen,’ zeg ik. In Streekstad Centraal heeft al een uitgebreid artikel over Bart gestaan. Over het nieuwe pad in de polder waar je een naambord hebt geplaatst. Maar wil je het nog een keer vertellen en ook wie Bart was?’
Bart van Groen
Bart was heel erg actief op allerlei vlakken,’ vertelt Diana. ‘Vorig jaar is hij door burgemeester Anja Schouten benoemd tot ereburger van Alkmaar. Hij heeft een politieke carrière gehad bij OPA. Uiteindelijk stapte hij op en startte zijn eigen lokale partij: ‘Bruisend Alkmaar’. Hij werd toen ‘de koning van Alkmaar’ genoemd en hij is afgelopen Koningsdag overleden. Wat heet toeval! Daarnaast was hij voorzitter van de stichting Oudorperhout, voorzitter van bestuur van de VVE Polderhof, bestuurslid bij Alkmaarders op de kaart, secretaris bij bestuur van Streekstad Centraal en deelnemer bij het Programma Beleidsbepalend Orgaan van Alkmaar Centraal. Zelfs tijdens de laatste fase van zijn leven was hij nog surveillant op de Hogeschool Inholland bij de centrale examens.
Van Groenpad
‘Bart ergerde zich enorm aan het wandelpad bij de hondenspeeltuin in de polder. Één buitje en het was een grote modderpoel. Hij heeft alles in het werk gesteld om het pad opgeknapt te krijgen en dat is hem gelukt! Alleen heeft hij het helaas door zijn overlijden niet meer kunnen zien. Toen we hoorden dat het pad opgeknapt werd zei ik voor de grap dat ik het pad naar hem zou vernoemen en dat vond hij een geinig idee. Dus na zijn sterven heb ik samen met mijn broer een houten bord getimmerd en zijn dochter heeft er de letters ‘van Groenpad’ op geschilderd. Het bord is geplaatst aan het begin van het pad bij de hondenspeeltuin. Het staat er nog steeds!’
De dochter van Bart die de letters aan het maken is
Plantenbak
‘Hij wilde ook dat er iets gedaan werd aan het ‘racen’ van fietsers en scooters over de stoep hier beneden. Ze rijden onder ons balkon langs de bibliotheek, de bakker, en de Gall en Gall. Bart’s voorstellen onder de vlag van verkeersveiligheid werden afgewezen. Maar in dit geval heb je een primeur, want er wordt onder het mom van verGROENing (leuke woordspeling) vóór de bibliotheek een grote plantenbak geplaatst. Dit om de mensen te ontmoedigen om over de stoep te fietsen. In mijn ogen tóch een beetje een overwinning voor Bart! Alles dankzij de medewerking van Stadswerk! Ik ben er heel erg blij mee.’
Rouwverwerking in samenwerking met Humanitas
‘Vandaag is het precies zeven maanden geleden dat Bart overleed. Het valt niet mee. Ik wil graag met lotgenoten praten maar vond in Alkmaar niets dat bij mij paste. Toen ben ik in contact gekomen met Daphne van Humanitas en met Gerdien van Wijkcentrum De Oever. Het is de bedoeling dat er in januari gestart wordt met een groep rouwverwerking voor zestig-plussers. Eens per twee weken komen we bij elkaar. We hebben de SeniorenPartij Alkmaar ook benaderd, die willen ook medewerking verlenen. We willen ook sprekers inhuren en thema’s behandelen die met rouw te maken hebben. Denk daarbij aan steun in je omgeving, omgaan met verdriet en hoe pak je het leven weer op. En natuurlijk worden de huisartsen en andere hulpverleners ook ingelicht.’
Diana
Af en toe zie ik de emoties hoog zitten bij Diana. Zeven maanden is ook niet lang geleden; als je lang samen bent geweest dan blijft de pijn, ook al gaan de scherpe randjes er in de loop de tijd misschien vanaf.
Diana laat Diana nu al zien dat ze activiteiten oppakt. Wat een krachtige vrouw, Bart zou trots op haar zijn!
Hoe mooi is het dat er straks een rouwverwerking groep in De Oever is. Zodra er gestart wordt zal ik daar een artikel over schrijven. Om mensen te bemoedigen en net als Diana aan te moedigen om in gesprek te gaan met lotgenoten. Praten haalt het verdriet niet weg maar maakt het misschien wel wat dragelijker.