Decemberstress

Bent u ook zo blij dat de decembermaand voorbij is? Om mij heen hoor ik niet anders.

Wat is er toch gebeurt met de maand december en was dit vroeger eigenlijk ook al zo?

Het begint tegenwoordig al begin november en soms zelfs nog eerder. Dan worden we geacht te gaan nadenken over Sinterklaas en Kerst. Eind november moeten jonge ouders en opa’s en oma’s het Sinterklaasjournaal goed volgen om van de laatste ontwikkelingen op de hoogte te blijven. Er kan een hoop misgaan voordat die brave borst met zijn gevolg Nederland aandoet. Dat hebben we dit jaar weer gezien, met een kapotte vuurtoren en de noodpakketten. Misschien moeten wij er als volwassenen echter wat minder serieus naar kijken, want als de Hoofdpiet doodsbedreigingen naar zijn hoofd geslingerd krijgt, zakken we toch wel af naar een bedenkelijk niveau. Het komt uiteindelijk allemaal weer goed en dat is toch wat er bij de kinderen blijft hangen.

De intocht van Sinterklaas en zijn Pieten is altijd een hele toestand; we halen hem met heel veel elan binnen om dan opeens weer te verdwijnen. Vervolgens en heel stiekem is zomaar de Kerstman in ons land. Ja en hoho, een arrenslee met vier of zes rendieren lijkt me toch een stukje lastiger inhalen dan één oude man op een overspannen paard. Maar goed, de Sint zit alweer lang en breed in het zonnige Spanje (hij wel).

Ondertussen heeft de middenstand alles aangegrepen om argeloze burgers te verleiden tot het doen van allerlei aankopen. Onze (klein)kinderen hebben ongemerkt zoveel speelgoed dat het in veel huizen lijkt op een dependance van de Intertoys.

En dan maken wij ons natuurlijk ook nog druk over het kerstdiner; bij wie dit jaar en wat gaan we eten? Hebben we nog familie of vrienden met een pinda-allergie, zijn ze vegetarisch of is er iets met gluten of zo?

U ziet, het is allemaal niet zo simpel. Vroeger schoven we een kippetje, een kalkoen of een rollade de oven in en dat was het dan wel. Maar daar kunnen we tegenwoordig niet meer mee aankomen. Alleen al het doornemen van de kerstspecials van de supermarkten kost minstens een week. In die supermarkt moeten we eigenlijk ook niet wezen want daar ontwikkel je spontaan een allergie voor kerstmuziek. Maar goed, er moet wel een uitgebalanceerd menu op tafel komen dus we zullen Maria Carey moeten accepteren.

Als we eindelijk onze keuze hebben bepaald kunnen we aan de dis. Bij sommigen is er zelfs sprake van een tafelschikking, want ja ome Arie moeten we echt niet naast tante Els laten zitten.

Nadat we dit allemaal zonder ruzie in de familie hebben doorstaan, maken we ons op voor 31 december. Ondanks het vuurwerkverbod in Alkmaar steken we niettemin massaal vuurwerk af. We hopen dan ook dat u allen de “Oudorpertijden” gewoon met twee ogen kunt lezen.

Een voorspoedig 2026 gewenst.

Tekst: Herman Smoorenberg