Fans van Oudorpertijden: Greteke en IJs Broers
Enige tijd geleden won IJs Broers de gedichtenwedstrijd over Oudorp. Bij de prijsuitreiking kwam Greteke mee en toonden zich zó enthousiast over Oudorpertijden, dat onze vormgever vond dat zij het verdienden om geïnterviewd te worden. IJs en Greteke vonden dat een leuk idee en werkten graag mee.
In hun gezellige huis aan de Kasteellaan wacht mij een hartelijke ontvangst waarna we plaatsnemen aan tafel. Natuurlijk wil ik eerst het een en ander over Greteke en IJs weten, dus lichten we een tipje van de sluier van hun levensgeschiedenis.
Liefde
‘Ik ben vijfentachtig jaar,’ vertelt Greteke. ‘IJs is bijna vijfentachtig. We hebben elkaar leren kennen op de kweekschool in Alkmaar, toen we aan het studeren waren voor de hoofdakte.’ ‘Ja,’ gaat IJs verder, ‘we hadden op een gegeven moment een eindfeest. Ik woonde in Oosterblokker. Een aantal studenten nam een meisje mee, dus ik had ook een meisje meegevraagd. Maar kort van tevoren zei zij af en toen ben ik alleen naar het feest gegaan. Ik vroeg Greteke ten dans, keek in haar ogen, kreeg een hartslag van 200 en wist gelijk…dit is haar!’ ‘Ja, en ik was heel blij dat dat meisje af had gezegd,’ vertelt Greteke. ‘ Stiekem vond ik IJs al heel leuk! Op negen december 1966 zijn we getrouwd en we hebben, in bijna drie jaar, drie zonen gekregen.’
Studie en werk
IJs ging eerst zes jaar op een basisschool in Grootebroek werken. Naast zijn werk deed hij een studie Frans en Nederlands. Na zes jaar basisschool ging hij werken op de MAVO in Heerhugowaard. Daar heeft hij tweeëndertig jaar les gegeven en hij is eenentwintig jaar adjunct-directeur geweest.
Greteke heeft twee jaar in het onderwijs gewerkt en bleef daarna thuis voor de kinderen. Die vroegen natuurlijk veel aandacht.
In 1975 zijn ze in Oudorp komen wonen en ging Greteke invalwerk doen op de Nieuwburghschool (nu Zes Wielen). Daarna stapte ze over naar de Middelburgschool, waar ze Nederlandse les gaf aan buitenlandse kinderen. Met één gezin heeft Greteke zelfs negenentwintig jaar contact gehad! Naast haar werk deed Greteke ook een opleiding voor remedial teacher. Het zal niet verbazen als ik stel dat IJs en Greteke een groot hart hebben voor kinderen.
Vrijwilligerswerk
IJs en Greteke hebben heel veel voor de tennisvereniging gedaan.
‘Ik heb zes jaar in de jeugdcommissie gezeten,’ vertelt IJs. ‘Daarnaast was ik redacteur van het clubblad, waarvoor ik veel artikelen heb geschreven. Voor het 15-jarig bestaan van de vereniging (in 1987) heb ik een avondvullende cabaretvoorstelling geschreven. Dat werd opgevoerd in het oude dorpshuis en het was een groot succes.
Bij Kolping Boys heb ik vijf jaar een jeugdteam begeleid.
Schrijven is een hobby van me. Ik heb voor allerlei gelegenheden honderden teksten en liedjes geschreven. Ik ben al heel lang lid van het Westfries Genootschap en bijna 25 jaar lid van een West-Friese schrijversclub: Creatief Westfries. Ik ben daar jaren bestuurslid van geweest. Creatief Westfries geeft een kwartaalblad uit (Skroivendevort). Ik lever daarvoor teksten en ik verzorg de correctie.’
‘Ik heb ook veel gedaan voor de tennisvereniging,’ gaat Greteke verder. ‘Vijftien jaar lang heb ik het onderhoud van het hele tennispark geregeld. Dit moest de vereniging zelf doen, omdat de gemeente zich terugtrok. Daarnaast heb ik veel bij de jeugd geholpen. IJs en ik zijn allebei ‘Lid van verdienste’ van de tennisvereniging.
Verder ben ik dertig jaar lid van het koor Zanglust geweest. Dat koor oefent in het witte kerkje. Van dat koor ben ik zes jaar voorzitter geweest en ik heb ruim zeventien jaar de koffie verzorgd.
In 2024 ben ik geopereerd en helaas moet ik nu veel rekening houden met mijn gezondheid. Ik heb een aangepast leven, maar wel een heel rijk leven! Ik houd ook van mooi schrijven en doe dingen waar ik blij van word en energie van krijg.’
Leven nu
IJs tennist nog één keer in de week en heeft zijn schrijfwerk. Omdat ze altijd op de zes kleinkinderen hebben gepast, hebben ze daar een hele goede band mee. Regelmatig komen ze langs en hebben dan goede gesprekken met opa en oma. ‘Het is ook fijn als ze alleen komen,’ vertelt Greteke. ‘Dan heb je toch andere gesprekken en hoor je meer dan wanneer ze samen zijn!’
Oudorp en Oudorpertijden
‘Oudorper zijn is geweldig,’ geeft IJs aan. ‘Het blijft een dorp en de mensen zijn er aardig voor elkaar; bijna iedereen zegt elkaar gedag. Ook vind ik het aanbod geweldig: voetbal, tennis, zwemmen, De Oever, ook veel gratis, echt geweldig!’ ‘En de verbinding tussen Heliomare en De Oever is ook fantastisch,’ vult Greteke aan. ‘Ik werd heel blij van de tentoonstelling die er in De Oever was. En ik ben heel blij met de winkels die er zijn in Oudorp. De sfeer in het dorp is leuk en gezellig.’
‘Het prachtige magazine Oudorpertijden voegt hier echt heel veel aan toe! IJs en ik lezen het blad werkelijk van voor naar achter en zo blijven we op de hoogte van alles wat er in Oudorp gebeurt, plaats gaat vinden en geweest is. Je mist echt wat, als je Oudorpertijden niet leest. We vinden de lay-out prachtig, het is een heel mooi luxe-blad. We vinden de nieuwe ideeën ook heel leuk en zien echt de bevlogenheid en de betrokkenheid van de medewerkers. We genieten enorm van Oudorpertijden.’
Dit is een mooi moment om af te sluiten. Ik bedank IJs en Greteke voor het gesprek en voor hun enthousiasme over ons blad. Het is mooi te horen dat de inspanning van de redactie betekenis heeft en de waardering daarvoor groot is. Als ik weer op de fiets stap zwaaien IJs en Greteke mij uit; grote fans van Oudorpertijden, misschien wel de gróótste fans!
Tekst en foto: Catharina Mandjes