Tien jaar Oudorpertijden: In memoriam Herman Smorenberg
Tekst: Catharina Mandjes
Oudorpertijden bestaat tien jaar. Het komende jaar willen we u daarom kennis laten maken met de redactie; de mensen achter het magazine. Om u te laten zien wie wat doet en met hoeveel inspiratie en plezier het magazine tot stand komt.
In Memoriam: Herman Smorenberg
Herman Smorenberg
Bij de laatste vergadering van Oudorpertijden sprak ik met Herman Smorenberg af om hem te interviewen in het kader van 10 jaar Oudorpertijden, de mensen achter het magazine. Een paar dagen later gaf Herman een schrijfopdracht terug omdat zijn gezondheid het niet toeliet. Ik hield appcontact met hem maar helaas hoorden we dat Herman op 23 juni was overleden. Een interview met Herman is een ‘In memoriam’ geworden.
De Oever
Marcel van Deursen is eindredacteur van Oudorpertijden. ‘Herman is bij Oudorpertijden komen werken via Janneke,’ vertelt hij. ‘Eerst een beetje onwennig maar hij schreef graag. Hij had een aanstekelijke droge humor en hij schreef zoals hij was. Het was een man met vele kanten. Zo was hij onder andere ook energiecoach. Hier hadden we een connectie want ook ik heb een huis gericht op duurzaamheid. Vorig jaar brak Herman een ruggenwervel, toen stond zijn schrijfwerk enige tijd stil. Naast schrijven was Herman, net als ik, ook chauffeur van de Maxmobiel. Herman was een zeer gewaardeerde collega. We zullen hem missen!
Zus Marga
‘Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd’, was Hermans lijfspreuk.
Deze tekst staat op de kaart maar wordt ook bevestigd door zijn zus Marga. Marga is ook vrijwilliger bij De Oever(walk en talk) en wil graag wat over Herman vertellen. ‘We waren met drie kinderen,’ vertelt Marga. ‘Herman was de oudste, mijn grote broer. We verloren jong onze moeder en samen met mijn zus vormden we een echte drie-eenheid en met onze partners een zes-eenheid. We kwamen veel bij elkaar en pasten ook op elkaars kinderen. Omdat we dicht bij elkaar woonden ging je ook makkelijk even bij elkaar aan. We hebben heel wat zondagmiddagen samen doorgebracht!
Na het overlijden van zijn vrouw Atie zagen we Herman achteruitgaan. Hij had daarnaast de genetische hartziekte PLN waardoor zijn conditie steeds slechter werd. Maar er kwam een nieuwe liefde in zijn leven, Marianne, en we zagen hem toch weer opleven. Wat had ik hen graag meer tijd samen gegund. Ze hebben nog veel leuke dingen gedaan samen.
Herman was ook een echte klusser. Altijd oplossingsgericht, dus bij een klus was het altijd eerst Herman bellen! Je kon echt op hem bouwen. Hij had veel gevoel voor humor, die noemden we dan ook de ‘Smorenberghumor’.
Hij was groot fan van André van Duin en Toon Hermans
Herman is uiteindelijk in het ziekenhuis overleden. Hij hield vocht vast en zijn hart kreeg het niet voor elkaar om dit nog op te lossen. Wat een dagopname zou worden, bleek ineens ernstiger. We zijn als familie nog veel bij hem geweest, daar zijn we heel dankbaar voor.’
Uitvaart
De uitvaart was in crematorium Alkmaar. Een hele mooie en ontroerende dienst. Er werd gesproken door de kinderen van Herman, door zijn zwager, zijn partner en door zijn beste vrienden. Tussendoor was er mooie muziek en op de achtergrond werden op een groot scherm foto’s getoond van Hermans leven. De koffiekamer na afloop was rijk gevuld met drankjes en broodjes maar vooral met een ieder die hem lief was.
Wijkcentrum De Oever
In De Oever is een gedenkplekje ingericht waar de mensen een berichtje achter kunnen laten en op de zomerbijeenkomst voor vrijwilligers werd er stil gestaan bij zijn overlijden.
Op de overlijdenskaart staat ook een gedichtje dat echt bij hem paste en waar ik nu ook mee af wil sluiten. We zullen Herman missen!
De weg
Liefde, vreugde of verdriet wat op je weg komt weet je niet dus kijk maar niet zo ver vooruit het heeft geen nut, je ziet geen fluit
(Toon Hermans)
PLN
Op dit moment weten we van zo’n 1700 mensen dat zij drager zijn van de PLN-mutatie. We verwachten dat in het noorden van Nederland 1 op de 1700 mensen de mutatie heeft. Dit betekent dat er in Nederland duizenden mensen met deze mutatie rondlopen, die hier nog geen weet van hebben. We denken dat dit getal in schatting tussen de 10.000-15.000 mensen ligt.
PLN, oftewel phospholamban, is een gen dat meewerkt aan de werking van het hart. Een mutatie op het PLN-gen zorgt ervoor dat bepaalde eiwitten niet goed aangemaakt worden. Dat kan een effect hebben op de werking van de hartspier. Wanneer dit effect optreedt kunnen symptomen zoals hartritmestoornissen, pijn op de borst en kortademigheid voorkomen.
Herman doneerde zijn hart voor verder onderzoek.
