‘Zomaar een Oudorper’

Hannah Kwantes


Tekst en foto: Catharina Mandjes

Hannah Kwantes

In deze rubriek komen Oudorpers aan het woord die nou juist níet bekend zijn maar het toch leuk vinden zichzelf eens voor te stellen. Vindt u of jij het ook leuk om eens in deze rubriek te staan? Stuur dan een mail naar info@oudorpertijden.nl

Hannah Kwantes heeft naast haar huis een atelier waar ze keramiek workshops geeft en ook vrouwen coacht. Ik ben benieuwd naar haar verhaal; waar ze vandaan komt en waar ze naartoe gaat. We ontmoeten elkaar in haar atelier en nemen plaats tussen de werkstukken waar Hannah haar levensverhaal vertelt.

Jeugd en studie

‘Ik ben geboren in 1968 in Krommenie en heb twee oudere en één jongere zus. Helaas is een van mijn oudere zussen overleden. Op elfjarige leeftijd verhuisden we naar Gouda. Dat vonden we heel wat, verhuizen naar een grote stad! Daar was veel meer te beleven dan in het dorp waar we vandaan kwamen. Na nog een jaar basisschool en de middelbare school startte ik met een opleiding tot ziekenverzorgende. Helaas duurde dat niet lang. Ik kreeg een zwaar ongeluk waarna ik drie maanden in het ziekenhuis heb gelegen. Daarna moest ik vier maanden revalideren in Katwijk aan Zee en nog een jaar vanuit huis.

Na mijn revalidatie ben ik begonnen aan een studie agogisch werk. Omdat er op dat moment weinig werk was te vinden heb ik daarna een thuisstudie medisch secretaresse gedaan.’

Man, kind en werk

‘Ondertussen had ik Arie leren kennen; wij zijn getrouwd en in Alkmaar gaan wonen. Na de geboorte van onze zoon Tristan zijn we naar Bodegraven verhuisd. Hier ging ik op keramiekles en werd meteen gegrepen door de klei. Maar we misten Alkmaar dus kwamen we weer terug en vonden het huis waarin we nog steeds wonen. Hier kon ik mijn droom van een eigen atelier verwezenlijken. Werk vond ik vooral binnen de GGZ (Geestelijke Gezondheid Zorg).’

Werk en atelier

‘Vanwege mijn kennismaking met keramiek in Bodegraven ben Ik een driejarige opleiding keramiek gaan doen. Natuurlijk is het een hobby maar ik voelde wel al vrij snel het verlangen er meer mee te doen. Dankzij de mogelijkheid om naast ons huis een atelier te starten kon ik mijn droom verwezenlijken; workshops voor vrouwen die door met klei te werken tot rust kunnen komen.

We hebben eerst verbouwd en daarna ben ik gestart met kleine groepjes cursisten. Al gauw breidde het zich verder uit. Met werken bij de GGZ was ik gestopt maar ik miste collega’s dus ik heb tijdelijk een reguliere baan gehad bij de Brijder verslavingszorg en bij Indigo (psychische zorgverlening) in Castricum.’

Coaching

‘Maar ik wilde graag meer betekenen voor sommige vrouwen die bij mij kwamen. Ik ben toen een coachingsopleiding gaan volgen en ook al vrouwen gaan begeleiden. Mijn reguliere baan heb ik toen opgezegd om genoeg tijd en energie te hebben voor de coaching en workshops.

Soms is het leven best zwaar. Ik verloor mijn zus en ben een periode ziek geweest. Om mijzelf op te laden ga ik sindsdien veel wandelen in de natuur en vooral ook in de Oudorperhout. In de lente en zomer ga ik regelmatig fietsen en neem dan een tentje mee om te kamperen.’

Geloof

‘Mijn geloof neemt ook een grote plaats in, dat is de rode draad in mijn leven. God is erbij! Ik ben lid van Hart voor Heerhugowaard een mooie gemeente. Ik heb daar verschillende taken en samen met een gemeentelid zijn we bezig om een plek voor ouders te creëren waar er over geloofsopvoeding gepraat kan worden. Elke dag start ik met stille tijd; in rust de dag starten met God.’

‘Wat mij drijft is dat ik mensen écht wil zien. Dit kan pas als ik mijzelf kan zien en me gezien mag weten door God. Wat ik de mensen vooral mee wil geven is dat het heel belangrijk is om tijd voor jezelf te nemen, tijd voor ontspanning én tijd voor de ander!’

En zo eindigt ons gesprek waar ik opnieuw mocht kennismaken met een inspirerend, hartelijk en zorgzaam mens. Zomaar een Oudorper maar met een bijzonder verhaal en werk!