Voorleesplezier met Sofie en Mick

‘Mick, Mick!’ Helemaal buiten adem komt Sofie aanrennen. ‘Pip is ontsnapt!’ ‘O nee!’ Mick schrikt ervan. Ze spelen heel vaak met Pip, het lieve bruine konijntje van Sofie. ‘Ik kom je helpen met zoeken!’

Samen rennen ze terug naar de tuin van Sofie. Het deurtje van Pips hokje staat open maar Pip zien ze nergens. ‘Ik denk dat ik het deurtje niet goed dicht gedaan heb.’ Sofie moet er bijna van huilen. ‘We gaan overal zoeken,’ zegt Mick. ‘Wees maar niet verdrietig, het komt helemaal goed!’

Ze zoeken óveral. Achter elk boompje en struikje, in de schuur, achter de regenton, achter de container, tussen de tuinstoelen, achter het meisjesbeeld in de tuin maar Pip is nergens.

Mama komt naar buiten met een lolly. ‘Hier,’ zegt ze. ‘Dan krijgen jullie weer wat energie om verder te zoeken.’

Sip likken Sofie en Mick aan hun lolly. ‘Misschien is pip wel onder de schutting doorgekropen naar de buurvrouw,’ zegt Mick. Sofie zit gelijk weer rechtop want dat is goed bedacht van Mick. Terwijl ze opstaan horen ze ineens een grote gil. ‘Aaaah!’ Het is de buurvrouw. ‘Gaat het buurvrouw Marja,’ roept Sofie. ‘Ik denk dat jullie even moeten komen,’ roept buurvrouw Marja terug. ‘Ik heb iets gevonden wat je denk ik kwijt bent.’ Snel rennen Sofie en Mick door de poort de steeg in en dan door de volgende poort de tuin van de buurvrouw in. Achter de container van buurvrouw Marja zit Pip. ‘Pip,’ roept Sofie. Ze valt op haar knieën en pakt Pip voorzichtig op om te knuffelen. ‘Waar was je nou,’ zegt ze tegen Pip. Maar Pip trekt alleen haar neusje op.

‘Ik trok de container weg,’ zegt buurvrouw Marja, ‘en toen zag ik ineens Pip zitten. Ik schrok me een hoedje!’ ‘Dat zie ik,’ lacht Mick. Buurvrouw Marja heeft een witte zonnehoed op. ‘Buurvrouw en Sofie proesten het uit van het lachen. Buurvrouw Marja zwaait met haar hoed naar Mick.

Gelukkig is er niets aan de hand met Pip. ‘Kijk,’ zegt de buurvrouw. ‘Hier achter het struikje heeft Pip gegraven dus zo is ze onder de schutting door de tuin ingekomen.’ Samen gooien ze het gat weer dicht met aarde en Mick stampt het goed aan. ‘Zo, hier kan ze niet meer onderdoor.’ ‘Nou ik zal nu echt opletten dat ik het hok goed dicht doe hoor!’ zegt Sofie. Samen lopen ze terug naar de tuin van Sofie en Pip gaat haar hokje weer in. Het deurtje doen ze nu extra goed dicht. Bij de schutting maken ze ook aan deze kant het gat dicht dat Pip gegraven heeft om naar de buurvrouw te gaan. Met een diepe zucht gaan ze op de tuinstoelen zitten. ‘Dat was weer een heel avontuur,’ zegt Mick. ‘Nou,’ zegt Sofie. Dankjewel dat je geholpen hebt Mick.’ ‘Tuurlijk,’ zegt Mick. ‘Zullen we nu gaan skeeleren?’ Dat vindt Sofie een goed plan en blij met de goede afloop gaat ze haar skeelers aantrekken.