Meer eten aan het ei

Pasen vormt een hoogtepunt in veel culturen. Ieder jaar worden wij herinnerd aan haar oorsprong in het televisiespektakel ‘The Passion’. Op het moment van schrijven moet de uitzending overigens nog plaatsvinden maar het spatte vermoedelijk van uw scherm;

‘The Passion’ heb ik overigens niet nodig om het Paasfeest te ervaren. Ik heb er zelfs nog nooit naar gekeken. Mijn gedachten gaan altijd weer terug naar onvergetelijke Paaswaken; nachtmissen die ik tijdens mijn jeugd bijwoonde in onze kerk.

Het meest indrukwekkende was het moment waarop de duisternis in het kerkgebouw werd gevuld met licht van de paaskaars dat door een priester van achter uit de kerk naar het altaar werd gebracht. Daarna mocht iedereen een kaarsje aanlichten in zijn vlam waardoor de ruimte langzaam maar zeker steeds sterker werd verlicht.

Gebiologeerd door het bewegelijke vlammetje van mijn kaarsje en het schaduwspel langs de wanden van onze kerk dwaalde ik de twee uur durende viering door een mystiek landschap gevuld met wonderbaarlijke gebeurtenissen, eindigend in wat het paradijs moest zijn.

Midden in de nacht kwamen wij thuis, waar een tafel met brood en gekookte eieren op ons wachtte. De traditie wilde dat wij de competitie aangingen over wie de meeste eieren opat. Het familierecord staat met dertien op naam van mijn vader.

Deze bijverschijnselen, waaronder ook de paashaas, moeten ergens vandaan komen. Er moet dus meer eten aan het ei zitten.

De naam Pasen is bijvoorbeeld afgeleid van het Joodse voorjaarsfeest Pesach waarbij de uittocht van de joden uit Egypte en de bevrijding van slavernij wordt herdacht. Het Engelse ‘Easter’ en het Duitse ‘Ostern’ stammen af van de godin Ostara, die zorgt dat de lente begint. Zij wordt herdacht rond 21 maart wanneer dag en nacht even lang zijn en het licht wint van de duisternis. De dag van de overwinning van het goede op het kwade.

Eens was zij te laat waardoor de lente niet op tijd losbarstte. Om het goed te maken, besloot ze een verkleumd vogeltje te redden. Maar door de kou kon het nooit meer vliegen. Zij veranderde het in een haas die op de lentedag waarop Ostara werd geëerd eieren kon leggen.

Een ei staat symbool voor wedergeboorte net als Pasen. Perzen vieren de overwinning van het licht op het duister zelfs met geverfde eieren. Een paasei op tafel, al dan niet geverfd of van chocola, is dus zo gek niet.